Βόλτα για δύο, τόσο απαραίτητη!

Κάποιες φορές στη ζωή συμβαίνουν σπάνια πράγματα, όπως ο σύζυγος κι εγώ να πάμε το βράδυ μια βόλτα συζητώντας, απολαμβάνοντας το τοπίο, και χωρίς άγχος μη ξυπνήσει το παιδί και κλαίει – γιατί μαζί της ήταν η γιαγιά και ο παππούς, τους οποίους πλέον αναγνωρίζει και αγαπά.

Μέσα στο άγχος και τη διαρκή ένταση της καθημερινότητας και οι δύο δεν είχαμε καταλάβει ότι μας είχε πάρει από κάτω, ότι είχαμε ξεχάσει πώς να μιλάμε ο ένας στον άλλον, ότι υπάρχουν και κάποιοι λόγοι για τους οποίους ο ένας συμπαθεί, θαυμάζει, αγαπά και βρίσκει τον άλλον ενδιαφέροντα. Αυτά τα θυμάσαι λοιπόν σε μια τέτοια όμορφη βραδινή βόλτα, όταν παίρνεις φωτογραφίες και συζητάς για το διάφραγμα, τον φωτισμό, τον φακό και το πώς να είναι άραγε να μένει κανείς σε ένα βαρκόσπιτο στα κανάλια.

Μία τέτοια βόλτα είναι απαραίτητη πού και πού. Όχι το μεσημέρι συντομη συνάντηση για φαγητό, αλλά το βράδυ, ή το Σαββατοκύριακο. Σε κάποια χρονική στιγμή τέλος πάντων που δεν αισθάνεσαι ότι σε κυνηγά ο χρόνος, που μπορείς απλώς να περπατήσεις αμέριμνα συζητώντας με τον σύντροφό σου. Να θυμηθείς βρε αδερφέ γιατί αποφάσισες να περάσεις τη ζωή σου και να κάνεις παιδιά με αυτόν τον άνθρωπο, να πειστείς ότι δεν ήταν τυχαίο γεγονός αλλά εσκεμμένη απόφαση. Να κάνετε μαζί και κάτι άλλο από το φαϊ-παιδί-τηλεόραση. Να γελάσετε και να απορήσετε μαζί με αυτά που βλέπετε γύρω, απολαμβάνοντας ότι μπορείτε ακόμα να γελάτε και να απορείτε με τα ίδια πράγματα.

Βόλτα για δύο, λοιπόν. Σπάνια, μα και τόσο αναγκαία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s