Το δις εξαμαρτείν, ή αλλιώς: σκέψεις πάνω από τα λαζάνια

Σκεφτόμουν σήμερα πόσες προσπάθειες χρειάζεται για να τελειοποιήσει κανείς μια συνταγή, και ότι τελικά το ίδιο ισχύει και για τη ζωή. Πόσες συζητήσεις, παρεξηγήσεις, επεξηγήσεις και κοινές εμπειρίες χρειάζοναι ώσπου να χτιστεί μια σχέση, και να τελειοποιηθεί αυτός ο χορός διαρκείας για δύο που ονομάζεται έγγαμος βίος, ή φιλία, ή γενικά διαπροσωπική σχέση.

Προσπάθησα τις προάλλες να φτιάξω ένα από τα αγαπημένα μας φαγητά – λαζάνια, με κιμά και μπεσαμέλ, στο φούρνο. Το φαγητό το έχω φτιάξει αμέτρητες φορές και ήμουν σίγουρη για την επιτυχία της απόπειράς μου. Αλλά το θριαμβευτικό αποτέλεσμα που ανέμενα δεν ήρθε. C’est la vie, όπως λένε και οι Γάλλοι.

Για μια μαμά και σύζυγο που πιστεύει στις μαγειρικές της ικανότητες, αυτό ήταν ένα πραγματικό πλήγμα! Τι να κάνω; Ιδού η λίστα των δυνατοτήτων:

  1. Να αρχίσω να αμφισβητώ το ταλέντο μου στη μαγειρική;
  2. Να αποδεχτώ το γεγονός ότι και σε αυτό, όπως και σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής μου, δεν έχω πετύχει την αρίστευση; Η επιτυχία στο μαγείρεμα ήταν πάντα μια παρηγοριά, όταν τα πράγματα στη δουλειά δεν πήγαιναν καλά, όταν υπήρχε εκνευρισμός και ανησυχία…
  3. Να ξεχάσω τα λαζάνια, και να αρχίσω να σκαρφίζομαι παραλληλισμούς ανάμεσα στην μισο-αποτυχημένη μαγειρική μου προσπάθεια και τη ζωή;

Ναι, η εκδοχή νούμερο 3 μου αρέσει περισσότερο.

Πόση δουλειά λοιπόν χρειάζεται για να πετύχει μια σχέση; Αυτό εξαρτάται από το αν μαθαίνει τελικά κανείς από τα λάθη του. Γιατί αν εξακολουθούμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, είτε στην ίδια σχέση, είτε σε διαφορετικές, τότε το αποτέλεσμα μάλλον δε θα αλλάξει.

Είναι ίδιον ημών των ανθρώπων να προβαίνουμε στις ίδιες ενέργειες, αναμένοντας διαφορετικό αποτέλεσμα. Πόσους βλέπουμε γύρω μας που κάνουν τις ίδιες σαμποταριστικές κινήσεις στις σχέσεις τους με το άλλο φύλο, ξανά και ξανά, και αναρωτιούνται τι δεν πάει καλά! Με πόσες κοπέλες έχω κάνει την ίδια συζήτηση, προσπαθώντας να τους επιστήσω την προσοχή στο ότι όταν επιλέγουν συστηματικά τον ίδιο τύπο άντρα, τότε είναι αναμενόμενο να έχουν τη μια ανεπιτυχή σχέση πίσω από την άλλη. Και με ρωτούν, με κάθε ειλικρίνεια: «τι κάνω λάθος;». Το λάθος είναι η επανάληψη της ίδιας πράξης! Όταν μια συνταγή δεν πετυχαίνει, τότε κάνουμε μικρές μεταβολές στα συστατικά, μέχρι να βρούμε τον ιδανικό συνδυασμό. Έτσι και στη ζωή.

Έτσι και στις σχέσεις μας με τους γύρω μας. Είναι σημαντικό να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Και αν μου επιτρέπετε, θα πάω ένα βήμα πίσω: είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας. Ο εγωισμός μας κάνει να καταστρέφουμε σχέσεις, όταν επιμένουμε πεισματικά στις απόψεις μας, όταν δεν παίρνουμε πίσω τις προσβολές που εκστομίσαμε απέναντι στο αγαπημένο μας πρόσωπο πάνω στον καυγά, όταν δεν μπορούμε να μαζέψουμε το κουράγιο για να πούμε «συγγνώμη, παραφέρθηκα» ή «με συγχωρείς, είχες δίκιο».

Γιατί αυτή η μανία να είμαστε σωστοί; Να βγαίνουμε πάντα από πάνω; Μια θεωρία λέει ότι η αντιπαράθεση και ο διάλογος εξελίχθηκαν ως εργαλεία που χρησιμεύουν στην εδραίωση της υπεροχής ενός ατόμου σε μια ομάδα, και όχι στην αμοιβαία σύγκλιση απόψεων. Γνωρίζοντας ωστόσο αυτό, μπορούμε επιτέλους να ξεπεράσουμε τον πρωτόγονο εαυτό μας και να κάνουμε τα πρώτα βήματα προς την σύγκλιση. Να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος.

Την επόμενη φορά θα διαλέξω καλύτερα τα συστατικά που θα μπουν στα λαζάνια. Θα υπολογίσω καλύτερα τις ποσότητες, θα διαλέξω καλύτερα υλικά. Ώσπου να πετύχω την ιδανική συνταγή, αυτή που θα με κάνει περήφανη για τις μαγειρικές μου ικανότητες.

Την επόμενη φορά θα είμαι πιο υπομονετική με τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Δεν θα εμμείνω στις ίδιες αποτυχημένες συνταγές, αλλά θα δοκιμάζω καινούριες, ελαφρώς αλλαγμένες, ώσπου να πετύχω εκείνη η οποία θα φέρει στη μαγειρική και στη ζωή μου την ισορροπία.

Δε θα εξακολουθώ να μαλώνω την κόρη μου για τα ίδια πράγματα που τη μάλωνα χθες. Θα προσπαθήσω να της δείξω με το παράδειγμά μου τι πρέπει και τι δεν επιτρέπεται να κάνει. Δε θα κατηγορώ τον άντρα μου γιατί καμιά φορά δεν έχει υπομονή. Θα τους αντιμετωπίζω με ηρεμία, γιατί έχω δει ότι η άλλη συνταγή – αυτή του εκνευρισμού – δεν πετυχαίνει. Και πάνω απ’ όλα θα τους συγχωρώ και τα δικά τους λάθη, έτσι όπως θέλω και τα δικά μου λάθη, και οι δικές μου αποτυχίες, εντός και εκτός κουζίνας, τελικά να ξεχνιούνται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s