Στόχοι εγκυμοσύνης: τα νούμερα 25, 28, 32

Σας έχω γράψει και υπενθυμίσει συχνά την ιστορία της πρώτης μου εγκυμοσύνης. Αυτό που δεν σας έχω πει είναι ότι είχα την προσδοκία η δεύτερή μου εγκυμοσύνη να πάει πολύ καλύτερα. Και είχα συγκεκριμένους λόγους γι’ αυτό, που ίσως δεν είναι αρκετά εμπεριστατωμένοι από ιατρικής πλευράς, αλλά στο δικό μου μυαλό ήταν αρκετά λογικοί. Αν έχουμε μαίες, ιατρούς ή νοσοκόμες στο ακροατήριο παρακαλώ γράψτε μου ένα σχόλιο να μου πείτε τι νομίζετε για τις αφελείς μου προσδοκίες!

Ο πρώτος λόγος λοιπόν που περίμενα τα πράγματα να πάνε καλύτερα, είναι ότι στην πρώτη μου εγκυμοσύνη τα πρώτα προβλήματα παρουσιάστηκαν λίγο πριν μπω στο τρίτο τρίμηνο, κατά την 26η εβδομάδα. Συγκεκριμένα είχα τραχηλική ανεπάρκεια και μία υπόθεση που κάναμε κι εγώ και η γιατρός μου, είναι ότι η αιτία αυτού ήταν η δυσκολία την οποία έχει η δίκερη μήτρα να εκταθεί αρκετά ώστε το κεφάλι του μωρού να μην πιέζει τον τράχηλο. Παράλληλα είχα επί εβδομάδες κάποιες ελαφριές συσπάσεις (Braxton-Hicks?) που ελπίζω να μη συνετέλεσαν σε μεγάλο βαθμό στα τραχηλικά προβλήματα, γιατί τις έχω ήδη και τώρα. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα ότι μια και η μήτρα μου, αν και δίκερη, έχει ήδη μία φορά εκταθεί αρκετά ώστε να χωράει ένα μωρό 3.600 γραμμαρίων και τη μεγάλη κεφάλα της κόρης μου, το πρόβλημα με τον τράχηλο δεν θα υφίστατο πια.

Ο δεύτερος λόγος ήταν οι διάφορες μαρτυρίες μαμάδων με παρόμοιες ανωμαλίες της μήτρας που διαβάζω στο διαδίκτυο, οι οποίες συχνά αναφέρουν παρόμοια προβλήματα με τα δικά μου στην πρώτη εγκυμοσύνη, τα οποία πολλές φορές εξαφανίζονται στη δεύτερη.

Ο τρίτος λόγος ήταν ότι αυτήν τη φορά ήμουν πολύ καλύτερα προετοιμασμένη για μια εγκυμοσύνη: είχα κάνει γυμναστική, γιόγκα, μυϊκή ενδυνάμωση, όχι πάρα πολύ αλλά σίγουρα παραπάνω από ό,τι πριν την πρώτη μου εγκυμοσύνη. Σκέφτηκα ότι όλη αυτή η επιπλέον προπόνηση και βελτίωση της φυσικής κατάστασής μου θα συντελούσε σε μια πιο «υγιή» και χωρίς επιπλοκές εγκυμοσύνη.

Και να’μαι τώρα, στις 18 εβδομάδες κύησης, να ανησυχώ περισσότερο από ό,τι την προηγούμενη φορά. Γιατί τότε το δεύτερο τρίμηνο το έβγαλα λάδι: ούτε η εξουθένωση που έχω τώρα υπήρχε, ούτε οι συσπάσεις που με κάνουν να καταπίνω τα σπασμολυτικά χαπάκια, ούτε – φυσικά – η μεγάλη ανησυχία που προέρχεται από την πρότερη γνώση. Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι φυσικά μη χάσω αυτό το παιδί. Ο δεύτερος μεγαλύτερος είναι μην χρειαστώ καισαρική στο δεύτερο τρίμηνο, όταν οι πιθανότητες επιβίωσης του μωρού είναι μικρές, γιατί και δις κομμένη και με δίκερη μήτρα, οι πιθανότητες να κάνω άλλο παιδί που να φτάσει μέχρι το τέρμα, να επιβιώσει και να είναι υγιές μάλλον πέφτουν… Γι’ αυτό και μέσα στο μυαλό μου έχω βάλει τρεις ημερομηνίες-στόχους που θα ήθελα να επιτευχθούν:

  1. 25 εβδομάδες κύησης (8 Δεκεμβρίου 2012): στις 25 εβδομάδες κύησης ένα πρόωρο μωρό έχει πάνω από 50% πιθανότητες επιβίωσης. Βέβαια 25% των μωρών που επιβιώνουν παρουσιάζουν σοβαρές αναπηρίες που εμφανίζονται κυρίως με τη μορφή μαθησιακών δυσκολιών, νευρολογικών προβλημάτων και πνευματικής υστέρησης αργότερα, και λίγο παραπάνω από τα μισά παιδάκια έχουν κάποια ελαφριάς μορφής αναπηρία. Αλλά υπάρχουν και τα άλλα μισά που μεγαλώνουν και είναι υγιή, οπότε οι 25 εβδομάδες είναι το ορόσημο για την ελπίδα!
  2. 28 εβδομάδες κύησης (29 Δεκεμβρίου 2012): στις 28 εβδομάδες πάνω από 90% των μωρών επιβιώνουν και το ποσοστό μόνιμης αναπηρίας ελαττώνεται. Τα μωρά εξακολουθούν να είναι πολύ μικρά και πρόωρα, αλλά το σωματικό τους βάρος κατά κανόνα είναι αρκετά μεγάλο ώστε αυτά να έχουν καλές πιθανότητες εξέλιξης.
  3. 32 εβδομάδες κύησης (26 Ιανουαρίου 2013): στις 32 εβδομάδες 99% των παιδιών επιβιώνουν χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας. Τα παιδιά που δεν τα καταφέρνουν είναι κυρίως αυτά που έχουν διάφορες παθήσεις. Εγώ γεννήθηκα στις 32 εβδομάδες πριν από 31 χρόνια και δεν είχα κανένα πρόβλημα υγείας – μάλιστα μεγάλωσα γρήγορα και περπάτησα ακριβώς στα πρώτα μου γενέθλια (παρόλο που επισήμως η ηλικία ενός πρόωρου βρέφους μετράται… αρνητικά στην αρχή της ζωής του!).

Ένα πλεονέκτημα που έχει η δική μου περίπτωση είναι ότι τα μωρά μου φαίνεται να είναι παχουλά και υγιή. Πολλές από τις πρόωρες γεννήσεις είναι αποτέλεσμα μολύνσεων και άλλων παθήσεων που επηρεάζουν τα μωρά και που τα κάνουν να έχουν συχνά χαμηλότερο βάρος και άλλες ανωμαλίες, οι οποίες κατεβάζουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους, και προκαλούν χρόνια προβλήματα υγείας. Επειδή οι στατιστικές δεν ξεχωρίζουν μεταξύ αυτών των παιδιών και αυτών που γεννήθηκαν λόγω προβλημάτων της μητέρας και μόνο, μπορεί κανείς να υποθέσει οι προοπτικές των μωρών τα οποία δεν είχαν κάποια πάθηση είναι σαφώς καλύτερες.

Έχουμε 7 εβδομάδες ακόμα μέχρι το πρώτο ορόσημο. Υπομονή και ψυχραιμία! Αν τα καταφέρω σας προσκαλώ να γιορτάσουμε διαδικτυακώς όλοι/όλες μαζί, από πλευράς μου με ένα πανηγυρικό άρθρο, και από την πλευρά σας ίσως με ένα ενθαρρυντικό σχόλιο!

Να απολαύσω αυτήν την εγκυμοσύνη; Ξεχάστε το. Οι επόμενες εβδομάδες, οι επόμενοι μήνες θα είναι κυρίως γεμάτοι αγωνία.

Σας φιλώ, και εις το επανιδείν!

Advertisements

9 thoughts on “Στόχοι εγκυμοσύνης: τα νούμερα 25, 28, 32

    • Ευχαριστώ πολύ! Αισιοδοξία πάνω απ’ όλα! Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα!

  1. Σημαντικές ημερομηνίες και οι τρεις!! Κι εγώ περίμενα τις 24 εβδομάδες με τρελή αγωνία… Πολύ πολύ σημαντικό να ξέρει κανείς ότι το μωρό έχει μια πιθανότητα εάν κάτι πάει στραβά…! Τα κλασσικά του ο καιρός περνάει γρήγορα και οι 24-25 εβδομάδες θα φτάσουν πριν το καταλάβεις δεν τα λέω, γιατί σε τέτοιες high risk καταστάσεις δεν νομίζω ότι ισχύουν…. Κουράγιο εύχομαι… Πολύ πολύ κουράγιο…! Και εμείς εδώ είμαστε για να γιορτάσουμε όλοι μαζί και τις τρεις ημερομηνίες-στόχους με το καλό…! 🙂

    Ζωή

    • Ευχαριστώ Ζωή! Τελικά πόσων εβδομάδων είσαι, δε μου έχεις πει… Εσύ έχεις και κοριτσάκι και οι πιθανότητες επιβίωσης είναι καλύτερες! Υπομονή και επιμονή και θα τα καταφέρεις!

      • Σχεδόν 27 τώρα!! Και είναι και 1 κιλό αν είναι δυνατόν….!! Δεν πιστεύαμε τα αυτιά μας όταν μας το είπαν…! Οι γιατροί τώρα έχουν αρχίσει να λένε ότι μόλις δουν τα σκούρα από τον πλακούντα (του τέστην μειωμένη αιμάτωση, θρόμβοι κτλ) μπορούν να την τσιμπήσουν αμέσως… Βλέποντας και κάνοντας λοιπόν και ελπίζοντας ότι τα σκούρα δεν θα είναι πολύ σκούρα… Πάντως θυμάμαι από τις 14 εβδομάδες που έχασα αμνιακό υγρό, είχα εστιαστεί στις 24 εβδομάδες και στα 500 γραμμάρια…! Ψιλομαρτύριο αλλά είναι όπως τα λες…! Προχωράμε με υπομονή και επιμονή! 🙂

      • Τέλεια! Αυτό είναι φανταστικό! Αν είναι πάνω από ένα κιλό οι προοπτικές είναι πολύ καλές. Επίσης το σημαντικότερο: όσα προβλήματα και να έχετε, είναι πολύ απίθανο να έχει μόνιμες νευρολογικές βλάβες – το βρίσκω πολύ σημαντικό αυτό! Θα ταλαιπωρηθείς αν έρθει νωρίτερα, αλλά θα αξίζει τον κόπο… Εγώ τι να πω η δικιά μου βγήκε στις 38 εβδομάδες μισό κιλό βαρύτερη από το μέσο όρο, ευτυχώς με εκείνη δεν είχα τουλάχιστον κανένα πρόβλημα (όλα τα προβλήματα τα είχα εγώ, και καλύτερα έτσι!).

  2. Ιωάννα έχε πίστη κι όσο μπορείς κάνε θετικές σκέψεις. Δυστυχώς κατά την εγκυμοσύνη είμαστε πολύ ευάλωτες και οι ορμόνες κάνουν πάρτυ, αλλά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να διώξεις όλες τις αρνητικές σκέψεις από το μυαλό σου! Βεβαίως και θα το γιορτάσουμε ιντερνετικά! Φιλιά!

  3. Παράθεμα: Όλα 31! | Εν γάμω βίος

  4. Παράθεμα: Χιόνι και πόνοι! | Εν γάμω βίος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s