3 τρόποι υπερνίκησης της αναβλητικότητας, ή αλλιώς: μην υποτιμάτε τη φόρα!

Προχθές μίλησα για το μεγάλο πρόβλημα του χαρακτήρα μου, που είναι η αναβλητικότητα. Κι επειδή φέτος το έχω βάλει σκοπό να ξεμπερδέψω με αυτόν τον δαίμονα μια για πάντα, σκέφτηκα να προμηθεύσω τον εαυτό μου με τρεις μεθόδους οι οποίες βοηθούν στην εκκίνηση δραστηριοτήτων. Ως γνωστόν, το να ξεκινήσει κανείς είναι και το δυσκολότερο βήμα, ωστόσο η αρχή πράγματι είναι το ήμισυ του παντός. Γιατί αν αρχίσεις, τότε υπάρχει καλή πιθανότητα να … πάρεις φόρα και να συνεχίσεις! Μην υποτιμάτε τη φόρα… είναι σπουδαίο πράγμα.

Ιδού λοιπόν τα τρία πράγματα που εμένα προσωπικά με βοηθούν να αναλαμβάνω δράση:

  1. Μην το σκέφτεσαι! Απλά πράξε. Αν αρχίσεις να αναλογίζεσαι τις δυσκολίες του εκάστοτε εγχειρήματος, ή ακόμα και τους τρόπους επίτευξής του, τότε η μια σκέψη φέρνει την άλλη, και πριν το καλοκαταλάβεις έχεις ένα τεράστιο δίκτυο πιθανών εκβάσεων, προοπτικών και εκκρεμμοτήτων στο μυαλό σου το οποίο φαντάζει βουνό, και η επίτευξή του σχεδόν αδύνατη. Η τακτική εδώ είναι απλή: στοπ στην αχαλίνωτη δραστηριότητα της σκέψης! Απλά αρχίζω με ένα πράγμα, ίσως και τυχαία επιλεγμένο από την τεράστια λίστα των εκκρεμμοτήτων. Και συνήθως αποδεικνύεται ότι ο τεράστιος φόρτος εργασίας που φαντάστηκα, δεν ήταν και τόσο τεράστιος…
  2. Μόνο για λίγο… Συχνά μου συμβαίνει να πρέπει να κάνω κάτι και να μη θέλω. Μια τεράστια άρνηση υψώνεται πεισματικά ως φράγμα και προτιμώ να αποσπώ την προσοχή μου με οποιαδήποτε άσχετη και ανούσια δραστηριότητα μπορώ να σκεφτώ. Εκείνες τις στιγμές βοηθάει να πω στον εαυτό μου: κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις, μόνο για λιγάκι! Μόνο για 10 λεπτά, ή μισή ώρα, και μετά παράτα το πάλι αφού δεν σου αρέσει. Και αυτό το μικρό χρονικό διάστημα είναι κέρδος. Και το καλό με αυτή τη μέθοδο, είναι ότι με το που θα ξεκινήσω, είναι αρκετά πιθανό να μη σταματήσω στα 10 λεπτά ή στι μισή ώρα, αλλά να συνεχίσω, σκεπτόμενη «δεν είναι και τόσο άσχημα όσο φανταζόμουν, τώρα που άρχισα ας συνεχίσω λίγο ακόμα». Και το αστείο της υπόθεσης είναι ότι την ίδια τακτική θα χρησιμοποιούσα και στην κόρη μου! Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πώς η ψυχολογία ενός ενήλικα κάποιες φορές μοιάζει με εκείνη ενός δίχρονου παιδιού!
  3. Μία μικρή ανταμοιβή; Αν η άρνηση εξακολουθεί να επιμένει, και οι προηγούμενες δύο μέθοδοι δεν βγάζουν πουθενά, τότε επιστρατεύονται τα μεγάλα μέσα: η προοπτική της ανταμοιβής για την εκτέλεση μιας εργασίας είναι καλό έναυσμα για να ξεκινήσει κανείς! Παρατηρήσατε κάτι; Ναι, και πάλι μία τακτική που πιάνει σε ένα μικρό παιδί! Ενώ βέβαια το παιδί μπορεί να ικανοποιηθεί με ένα σοκολατάκι, ένας ενήλικας μπορεί να χρειάζεται κάπως διαφορετική αμοιβή. Αλλά αν π.χ. υποσχεθείτε στον εαυτό σας ένα αφρόλουτρο μόνο αφού τελειώσετε κάποια αναγκαία εργασία, τότε έχετε διπλό κέρδος: και έχετε την ικανοποίηση της επίτευξης ενός στόχου, και απολαμβάνετε καλύτερα το αφρόλουτρό σας, έχοντας απαλλαγεί από το άγχος της εκκρεμμότητας.

Και ως μπόνους, μια παρατήρηση των τελευταίων ημερών: το να αναλαμβάνεις δράση για την επίτευξη των στόχων σου είναι κάπως σαν να αρχίζεις για πρώτη φορά γυμναστική. Αρχικά είναι δύσκολο, και ίσως ενοχλητικό, και μπορεί να θέλεις να σταματήσεις. Αλλά αν επιμείνεις για λίγο, και κάνεις λίγη υπομονή, και ξεπεράσεις το πρώτο αυτό βουναλάκι που ανεβαίνεις με κόπο και λαχανιασμένη ανάσα, τότε έρχεται η πρώτη ένεση ντοπαμίνης στον εγκέφαλο – η πρώτη χημική ανταμοιβή, ευγενική προσφορά της ανθρώπινης ενδοκρινολογίας. Και η ντοπαμίνη έχει τη δύναμη να σε πάει στο επόμενο στάδιο, γιατί από εδώ και πέρα θα αναζητάς αυτή τη τζούρα, όπως εκείνοι που κάνουν σπορ το αποζητούν για το υπέροχο συναίσθημα ευεξίας που τους δημιουργείται μετά τη σωματική άσκηση. Αρκεί μόνο να ξεπεραστεί το πρώτο βουναλάκι! Εκεί είναι που προσωπικά μέχρι τώρα έχανα το παιχνίδι: δεν είχα αρκετή επιμονή ώστε να φτάσω στο σημείο της πρώτης ανταμοιβής, και νομίζω πολλοί έχουν το ίδιο πρόβλημα. Αλλά η λίγο μεγαλύτερη ενασχόλησή μου με τη γυμναστική μου έδειξε ότι ακόμα κι εγώ – θαμώνας του καναπέ επί πολλά συναπτά έτη – μπορούσα να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου να του αρέσει η γυμναστική. Τώρα λοιπόν έχει σειρά η εκπαίδευση του εγκεφάλου!

Καλώς ήρθατε στην ανάληψη δράσης! Περιμένω με ανυπομονησία τα δίχως άλλο χρήσιμα και διαφωτιστικά σχόλιά σας!

Advertisements

2 thoughts on “3 τρόποι υπερνίκησης της αναβλητικότητας, ή αλλιώς: μην υποτιμάτε τη φόρα!

  1. Χαιρομαι που σε γνωριζω! Η αναρτηση σου ειναι πολυ βοηθητικη 🙂 Εχω κ εγω αυτο το μικροβιο της αναβλητικοτητας κ με ταλαιπωρει αρκετα 🙂
    Καλη αρχη στη νεα σου πραγματικοτητα! Κ με το καλο να γεννηθει ο μπεμπης σου!
    Ασπασια (γραφω απο κινητο για αυτο κ δεν τονιζω)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s