Τα λεφτά μου – τα λεφτά σου – τα λεφτά μας: όταν είσαι νοικοκυρά

γιαγιάΗ μητέρα μου με έμαθε ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητος. Αγαπούσε πάντα το επάγγελμά της – ήταν επί τριανταπενταετία δασκάλα – και το εξασκούσε με ευσυνειδησία, αγάπη και υπευθυνότητα. Και μέσω του επαγγέλματός της κέρδιζε πάντα τα προς το ζην. Από όσα μου έχει διηγηθεί συμπεραίνω ότι από τα 21 της χρόνια δεν ήταν ποτέ χωρίς το δικό της εισόδημα. Μάλιστα υποστήριξε την οικογένειά μας σε δύσκολες οικονομικά καταστάσεις και δεν είχα ποτέ την αίσθηση ότι μου έλειπε κάτι.

Γαλουχήθηκα λοιπόν με την πεποίθηση ότι όχι μόνο είναι απαραίτητο μια γυναίκα (και ένας άντρας) να έχει το δικό της εισόδημα, αλλά και με μια ασαφή ιδέα του ότι οι γυναίκες που είναι οικονομικά εξαρτώμενες από το σύζυγό τους είναι εν δυνάμει θύματα. Εξάλλου ουκ ολίγες ιστορίες έχουμε ακούσει για γυναίκες προχωρημένης ηλικίας, τις οποίες άφησε ο άντρας τους ουσιαστικά στο δρόμο αφού μεγάλωσαν παιδιά και νοιάζονταν επί δεκαετίες για το νοικοκυριό και για εκείνον. Αλλά τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να αλλάζω γνώμη. Και θα σας εξηγήσω γιατί.

omaΗ πεθερά μου σπούδασε ιατρική, αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε την ειδικότητά της. Έκανε τρία παιδιά, και στη Βαυαρία του 1980 ήταν δύσκολο για μια γυναίκα, οσοδήποτε μορφωμένη, να επιστρέψει στην εργασία της μετά από τις γονικές άδειες, δεδομένου ότι οι – άντρες πάντα – εργοδότες έβλεπαν τις μαμάδες με μισό μάτι (όχι ότι σήμερα τα πράγματα είναι στην ουσία τους πολύ καλύτερα, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη συζήτηση). Έτσι έμεινε στο σπίτι και καταπιάστηκε με ζήλο με τα του νοικοκυριού: το σπίτι ήταν πάντα αστραφτερό, τα παιδιά φροντισμένα, το φαγητό φρέσκο, και όλες οι αφορούσες την οικογένεια υποθέσεις, γραφειοκρατικές ή άλλες, κανονίζονταν αποτελεσματικά και γρήγορα. Και επειδή είναι έξυπνη και δραστήρια γυναίκα, δεν έμεινε εκεί: έγινε εθελόντρια σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, βοήθησε πρόσφυγες από τον πόλεμο στην τότε Γιουγκοσλαβία, αλλά επιδόθηκε και στο πλέξιμο, στη ραπτική, στην κηπουρική και σε πολλές άλλες δημιουργικές ασχολίες. Έκανε οριγκάμι μαζί με τα παιδιά, τα χριστουγεννιάτικα στολίδια ήταν όλα χειροποίητα και την Κυριακή πάντα υπήρχε ένα φρέσκο κέικ – το οποίο ο σύζυγός μου με πληροφορεί ότι ο ίδιος το είχε φάει μέχρι την Τρίτη.

Αυτή η γυναίκα εξαρτώνταν οικονομικά από τον άντρα της, αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να τη δω ως θύμα. Όταν κάποια φορά, πριν από χρόνια, της είπα ότι αισθάνομαι άσχημα να μη δουλεύω και να παίρνω τα λεφτά του – τότε – συντρόφου μου, μου είπε με απορία «Μα όχι! Σε μια σχέση τα χρήματα είναι κοινά. Δουλεύεις κι εσύ, απλώς δουλεύεις στο σπίτι! Εφόσον προσφέρεις επιβάλλεται να έχεις μερίδιο.»

Αλλά για μένα τα πράγματα δεν είναι θέμα υπολογισμού, όπως υποννοεί η παραπάνω δήλωση. Σήμερα έχω με το σύζυγό μου βιώσει και τις δύο καταστάσεις: να συντηρώ εγώ το σπίτι, και να το συντηρεί εκείνος. Καμία δε μας ενόχλησε μέχρι στιγμής. Δεν είναι λοιπόν θέμα δούναι και λαβείν, δεν είναι θέμα αυστηρού καταμερισμού εργασίας. Νομίζετε ότι κάνω τις δουλειές του σπιτιού, με την κοιλιά στο στόμα και περιμένοντας να γεννήσω; Θέλω βέβαια, αλλά δεν μπορώ πάντα. Ο σύζυγός μου δουλεύει και κερδίζει τα λεφτά, φροντίζει τη μικρή – η οποία είναι προσκολλημένη πάνω του – και κάνει και πολλές δουλειές του σπιτιού, αφήνοντάς με για παράδειγμα να κοιμάμαι με τις ώρες το πρωί, καθώς γνωρίζει ότι στην κατάστασή μου χρειάζομαι ύπνο και ξεκούραση.

Θα έλεγε κανείς ότι ο σύζυγός μου τελικά είναι το θύμα. Αλλά σε μια σχέση όπου η αλληλοκατανόηση, ο αλληλοσεβασμός και η αγάπη επικρατούν, αυτού του είδους οι υπολογισμοί απλώς δεν υπάρχουν. Δεν υπάρχουν σκέψεις του στυλ «δικό μου – δικό σου – τι προσφέρεις – τι προσφέρω». Καθένας κάνει ό,τι μπορεί, όσο μπορεί, και είναι ευχαρίστησή του να βοηθάει τον άλλον. Είναι και υποχρέωση, δε διαφωνώ, αλλά είναι και ευχαρίστηση. Τώρα που πλησιάζω στο τέλος της εγκυμοσύνης μου, προσπαθώ πάλι να κάνω περισσότερες δουλειές. Από τη μία με ευχαριστεί να είναι το σπίτι καθαρό και ταχτοποιημένο, να υπάρχει φαγητό στο τραπέζι, να είναι τα ρούχα καθαρά, και από την άλλη αισθάνομαι την ανάγκη να προσφέρω στον σύζυγό μου ένα περιβάλλον αρμονικό στο οποίο θα μπορέσει κι εκείνος να ξεκουραστεί λιγάκι – όσο του επιτρέπει η δουλειά και το παιδί. Θέλω να έχει ένα υπέροχο φαγητό στο πιάτο κάθε μεσημέρι, έτσι ώστε όταν σταματάει τη δουλειά να έρχεται στο τραπέζι και να λέει «Μμμμ! Τι είναι αυτό που μυρίζει τόσο ωραία!».

Δε λέω ότι έχουμε την τέλεια σχέση. Οι γκρίνιες πάνε κι έρχονται – ιδιαίτερα τώρα, στην εγκυμοσύνη, με τις ορμόνες στο φουλ, καθόλου παράξενο! Αλλά υπάρχει πάντα η αίσθηση ότι είμαστε σε αυτήν την πορεία μαζί. Έχουμε χωριστούς τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά τα χρήματα μεταβιβάζονται κατ’ ανάγκη και κατά βούληση από τον έναν στον άλλον. Μία στη μία κατεύθυνση και μία στην άλλη. Δεν κρατάμε σκορ. Δεν σκεφτήκαμε ποτέ ποιος κερδίζει παραπάνω λεφτά. Ο σύζυγός μου πάντα είχε τη δυνατότητα να βγάζει περισσότερα από εμένα, αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ θέμα συζήτησης. Όταν θέλησα να κυνηγήσω την καριέρα στην Αστροφυσική, παράτησε πρόθυμα τη δουλειά του και με ακολούθησε. Τώρα που αποφάσισα να αλλάξω πορεία, υποστηρίζω την απόφασή του να δουλεύει ως ελεύθερος επαγγελματίας – με όλη την ανασφάλεια που αυτό προσδίδει σε μια οικογένεια που δεν έχει άλλο εισόδημα.

Και πλέον, δεν βλέπω τις νοικοκυρές ως θύματα! Μάλιστα ένα χαμόγελο μου έρχεται στα χείλη όταν γυναίκες λένε με αποστροφή «Θα χάσω τη δουλειά μου και θα καταντήσω νοικοκυρά!» Αυτή η λέξη – καταντάω – δεν ταιριάζει στο περιεχόμενο της υπόλοιπης φράσης. Θυμηθείτε την πεθερά μου. Νομίζετε ότι η ζωή της, η όλη δραστηριότητά της, είναι κατάντια; Αν είναι έτσι, θα ήμουν πολύ υπερήφανη να καταντήσω κι εγώ έτσι. Αρκεί να ρωτήσει κανείς έναν από τους πρόσφυγες που βοήθησε, ή τα εγγόνια της που έχουν πάντα υπέροχα πλεκτά ρούχα για τις κούκλες τους, ή εμένα που βασίστηκα και βασίζομαι πάντα στη βοήθειά της που την προσφέρει απλόχερα. Νομίζω ένας τέτοιος άνθρωπος κάνει διαφορά στον κόσμο, και δίνει στον όρο «νοικοκυρά» μια διάσταση που πολλοί δεν την φαντάζονται.

Και τελικά, το να φροντίζεις την οικογένειά σου, τους ανθρώπους που αγαπάς, το να απαλύνεις τον πόνο τους όταν είναι άρρωστοι και να τους προσφέρεις τις καθημερινές ανέσεις που όλοι μας απολαμβάνουμε, είναι για μένα μια μεγάλη ευχαρίστηση, και εκτελώ αυτήν την εργασία με χαρά και αφοσίωση.

Advertisements

8 thoughts on “Τα λεφτά μου – τα λεφτά σου – τα λεφτά μας: όταν είσαι νοικοκυρά

  1. Πολλά «like»!!! Μπράβο για το είδος της σχέσης που έχετε! Κι εγώ σκεφτόμουν με τον ίδιο τρόπο αλλά όπως λες, πάνω απ’όλα είναι η αγάπη και η αλληλοκατανόηση, και επιπλέον, και μόνο ότι προσφέρεις στο σπίτι και στους ανθρώπους που αγαπάς έχει από μόνο του μεγάλη αξία. Είναι μεγάλη βλακεία τελικά ότι στον κόσμο που ζούμε ότι επιβραβεύεται συνήθως η καριέρα ενώ η συντροφικότητα και η μητρότητα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Τελικά είναι και τι είναι πιο σημαντικό για τον καθένα.

  2. Άααααχ… ανακουφίστηκα με αυτό που διάβασα, επιτέλους! Θα κάνω αυτοκόλλητα με την τελευταία παράγραφό και θα τα μοιράζω, μπας και ξεστραβωθούν κάποιοι και κάποιες που θεωρούν αυτή την πολύτιμη προσφορά ένα σκουπίδι…

    Με ένα πόνο το παιδί καλέ, μην παραλείψω 😉

  3. Συμφωνώ απλά για να επιλέξει μια γυναίκα να αφήσει την καριέρα της και να ασχοληθεί με το σπίτι και τα παιδιά της αποκλειστικά (και με ότι άλλη ασχολία αυτό συνεπάγεται) ο σύζυγος πρέπει να βγάζει τόσα χρήματα όσα χρειάζονται για να μην υπάρχει γκρίνια. Διότι τα οικονομικά προβλήματα δημιουργούν πολλές πολλές γκρίνιες.

  4. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΙΩΑΝΝΑ.ΤΟ ΠΟΙΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.ΑΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΤΕ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟ ΑΡΜΟΝΙΚΟ.ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ Η ΟΥΣΙΑ

  5. Δύσκολες οι σχέσεις,δύσκολη η επίτευξη των ισορροπιών μέσα στο ζευγάρι!

  6. Ωραίο το κείμενο αλλά υπάρχει και ή άλλη όψη του νομίσματος. Όταν έμεινα έγκυος είχα ήδη απολυθεί από την δουλειά μου. Είχα το σπίτι μου (το οποίο για 30.000€ θα μας το πάρει ή τράπεζα) το αμαξάκι μου το επίδομα ανεργίας κάτι έξτρα την οικονομική βοήθεια της οικογένειας μου . Ο σύντροφος μου μιά δουλειά που δεν έφταναν για τα έξοδα του, λόγω ενός δανείου και εξόδων μετακίνησης προς την δουλειά του. Έτσι εγώ συντηρουσα το σπίτι μας και τον στηριζα οικονομικά. Οι γονείς μου έκαναν τα έξοδα στο γάμο μας ( πεθερικά εξαφανισμένα, κάνουν τη ζωή τους, χώρισαν όταν ο άντρας μου ήταν ενός χρόνου.) Όλα τα χρόνια οι γονείς μου βοηθούσαν. Εγώ κατά διαστήματα ξελασπονα την κατάσταση όταν δεν είχε δουλειά κερδίζοντας χρήματα. 8 χρόνια μαζί, 2,5-3 χρόνια άνεργος, όχι συνεχόμενα γιατί έφευγε από τις δουλειές εάν στραβωνε. Είχα 10.000€ και άλλα 8-10.000€ ο υιός μου. Αλλά τωρα δεν έχω €. Μέχρι να τον γνωρίσω κερδιζα και ξοδευα πολλά , προσεχα τον εαυτό μου. Μετά έγινα ή νοικοκυριά με Ν κεφαλαίο. Άφησα τον εαυτό μου στην άκρη. Οικονομία… το σπίτι… όλα χειροποίητα από τα χεράκια μου. Όλοι όσοι με ξέρουν έχουν να λένε για τα φαγητά μου τα γλυκά μου… την νοικοκυροσυνη μου… Ακόμα και ο άντρας μου. Ξέρετε όμως ότι, συνέχεια μου λέει να πάω να βρω δουλειά και ότι τα λεφτά είναι δικά του? Ενώ ο ίδιος προσέχει πολύ και ξοδεύει πολλά για την πάρτι του, γκρινιάζει ότι είναι στερημένος….
    Ότι συχνά πυκνά όταν πληρώνεται παθαίνει κάτι κρίσεις, στήνει καυγάδες και δεν μου δίνει χρήματα στα χέρια?
    Θα μου πείτε και εσύ γιατί δεν βρίσκεις δουλειά? Γιατί? Γιατί μεγαλώνω μόνη μου χωρίς καμιά βοήθεια τον μονάκριβο μου. Μετά από σοβαρά προβλήματα υγείας που κινδυνεψα να το χάσω… ήρθαν και τα προβλήματα με το σχολείο. Ψάχνω χρόνια για δουλειά στο ωράριο του σχολείου αλλά δεν είχα καμιά τύχη. Συγνώμη που σας κούραση,
    αλλά σ’ αυτόν τον κόσμο δεν είναι όλα καλά και ωραία.

    • Όχι βέβαια δεν είναι όλα καλά κι ωραία… υπάρχουν πολλές δυσκολίες… Ελπίζω να βρείτε σύντομα την καλύτερη λύση για εσάς και το παιδί σας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s