Θα ήθελα να αναγνωρίζεται…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΈχω βαρεθεί να μου συμπεριφέρονται σαν να μην μπρορώ να αλλάξω.

Δεν σας ζητώ να με πιστέψετε επειδή το λέω. Σας ζητώ να με πιστέψετε γιατί το πράττω. Πόσοι από εσάς, που είστε γονείς, δεν έχετε αλλάξει δραστικά με την έλευση των βλασταριών σας; Πόσοι δεν έχετε αναγκαστεί να δείτε τον κόσμο μέσα από παιδικά ματάκια, και δεν έχετε θαυμάσει και μείνει έκθαμβοι από την καινούρια ματιά που η καινούρια ζωή σας προσφέρει; Ναι, τα παιδιά μας μας αναγκάζουν να κάνουμε ένα crash course στην αλλαγή της κοσμοθεωρίας μας. Γιατί λοιπόν νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο σε άλλους τομείς της ζωής μας;

Η απάντηση είναι: τεμπελιά, αδράνεια, συμφέρον, κεκτημένη ταχύτητα. Όλα τα παραπάνω.

Είναι φοβερό, όμως, να σε κρίνουν πάντα από τα λάθη και τις συμπεριφορές του παρελθόντος. Είναι λυπηρή η πεποίθηση μερικών ότι «οι άνθρωποι δεν αλλάζουν». Γιατί οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν. Η μεταβολή στοιχείων του χαρακτήρα απαιτεί σκληρή και αφοσιωμένη δουλειά, μια καλή κριτική ματιά προς τα μέσα, και την ικανότητα παραδοχής των λαθών μας. Δε λέω, συνήθως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, γιατί συνήθως δεν θέλουν να κάνουν τη μεγάλη αυτή και επίπονη προσπάθεια – εξάλλου πόσοι έχουν το προσόν να μπορούν να παραδέχονται τα λάθη τους; Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν.

Ο λόγος που δεν αλλάζουμε, είναι ίσως το ότι δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις άσχημες πτυχές του εαυτού μας. Παρόλο που κάπου τις συνειδητοποιούμε, προτιμούμε να τις κρύβουμε, να τις απωθούμε στο υποσυνείδητο, να τις θάβουμε κάτω από το χαλί. Η αγνόηση του προβλήματος είναι πάντα η ευκολότερη λύση – αν και δεν αποτελεί πραγματική λύση στα προβλήματα που έχουμε με τους γύρω μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα, τους γείτονές μας. Καθένας από εμάς έχει τη δική του αχίλλειο πτέρνα, το δικό του τυφλό σημείο που προκαλεί πολλά συναισθηματικά ατυχήματα στη ζωή του.

Κι εγώ; Ποια είναι τα δικά μου ελαττώματα; Αν άρχιζα να τα απαριθμώ δε θα μου έφτανε ο διαδικτυακός χώρος που αυτός ο σέρβερ μου παρέχει. Και δε λέω, άλλα είναι υπαρκτά και άλλα τα φαντάζομαι, άλλα είναι πταίσματα τα οποία μεγαλοποιώ. Σίγουρα θα υπάρχουν και κάποια τα οποία δεν έχω φανταστεί καν.

Αλλά το θέμα είναι ότι προσπαθώ. Δεν δίνω στον εαυτό μου ελαφρυντικά, δεν κρύβομαι πίσω από δικαιολογίες. Ζητώ συγγνώμη, υποχωρώ, προσπαθώ να εξηγηθώ και τελικά αναγνωρίζω ότι δεν μπορεί κανείς να είναι φίλος με όλους. Επιλέγω τι θέλω να διορθώσω και τι θα παραμείνει ως έχει, ελάττωμα μεν, στοιχείο του χαρακτήρα μου δε, το οποίο οποιοσδήποτε θέλει να λέγεται «φίλος» πρέπει να αποδέχεται.

Θα ήθελα να μου αναγνωρίζεται αυτή η προσπάθεια. Να μη με κρίνουν από λάθη του παρελθόντος. Ποιος όμως έχει αυτήν την πολυτέλεια;

Και αντιστρόφως: θα ήθελα να μπορώ να κάνω το ίδιο για τους γύρω μου. Παρόλο που η εμπειρία δείχνει ότι, πράγματι, οι περισσότεροι άνθρωποι εμμένουν πεισματικά στα λάθη τους, μη μπορώντας να αποφύγουν αυτόν τον σκόπελο που λέγεται εγωϊσμός, θεωρώντας την αναγνώριση των ιδίων λαθών ως απειλή προς ολόκληρη την προσωπικότητά τους. Ωστόσο θα ήθελα να μπορώ πάντα να τους δίνω την ευκαιρία να με απογοητεύουν από την αρχή – χωρίς μετά να σκέφτομαι «μα το ήξερα ότι θα καταλήξει έτσι». Γιατί κάποιες φορές, όλοι μπορούν να σε εκπλήξουν!

Advertisements

3 thoughts on “Θα ήθελα να αναγνωρίζεται…

  1. Το ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει είναι μια μεγάλη μπούρδα από μόνο της. «Τα πάντα ρεί», τίποτα δεν παραμένει ποτέ το ίδιο, κι εμείς αλλάζουμε και με τρόπο καμιά φορά που δεν αντιλαμβανόμαστε, αν δε μας το επισημάνουν καμιά φορά τρίτα άτομα. Τα κύτταρα του εγκεφάλου αλλάζουν, οι σκέψεις μας αλλάζουν,είναι εύκολο να υποκύψουμε στον εγωισμό ως δικαιολογία για να μην κάνουμε προσπάθεια. Παρ’ όλ’ αυτά, οι αλλαγές είναι δύσκολες και γι’αυτό ο άνθρωπος ποτέ δεν αλλάζει αμέσως, αν θέλει, αλλά σταδιακά. Πρέπει να μην περιμένουμε άμεσες αλλαγές γιατί η αλλαγή θέλει εξάσκηση, δε μαθαίνεις κάτι καινούριο με τη μία. Πάντα οι άλλοι μας έχουν συνηθίσει να φερόμαστε κάπως, κι εμείς το ίδιο για τους άλλους, πρέπει να το δούνε και δούμε στην πράξη τις αλλαγές. Οπότε υπομονή και θα το δούνε. Μαγκιά σου για την προσγειωμένη αντίληψη σου. Είναι και καλό , από την άλλη, να δεχόμαστε φυσικά ότι οι άλλοι κι εμείς είμαστε άνθρωποι και δε μπορούμε να φτάσουμε το τέλειο, αλλά το βασικό φυσικά είναι η προσπάθεια.

  2. Μέχρι τώρα έχω διαπιστώσει ότι η προσδοκία του να αναγνωρίζεται η προσωπική,εσωτερική προσπάθεια είναι κάτι το ουτοπικό.Μη σου πω ότι δεν το βλέπουν καν…..κατά βάθος μπορεί κιόλας να ενοχλεί τα μέχρι στιγμής δεδομένα που έχουν για εσένα και κατεπέκταση τη…σχέση σας.Επίσης,κρίνοντας από τον εαυτό μου,αυτή η εσωτερική διεργασία και μόνο ώστε να επιτευχθεί και η αλλαγή για την οποία συζητάμε,θέλει σκληρή κι ασταμάτητη δουλειά και κυρίως είναι επίπονη…..Εχεις συναντήσει πολλούς ανθρώπους να μη θέλουν να περνάνε χαλαρά και ανώδυνα τη ζωή τους και να μην αγωνιούν να διασφαλίσουν πρώτα αυτό με οποιοδήποτε τρόπο???????Αν έχεις συναντήσει έστω αρκετούς,σε θεωρώ πολύ τυχερή γιατί εγώ σου λέω:»όχι πάνω από 2 και μαζί με σένα αν και δεν γνωριζόμαστε από κοντά αλλά σε εμπιστεύομαι…..3!!!!!»Επίσης,κάτι που διάβασα σαν ρητούλι χαριτωμένο αλλά πολύ πολύ σοφό,σωστό,απερίγραπτα ανθρώπινο και συγκινητικό:»Φίλος είναι αυτός που γνωρίζει τα ελαττώματά σου κι ακόμα σε συμπαθεί»…..οι σκέψεις και οι προεκτάσεις τους,δικές σου………. 🙂

  3. η ενηληκιωση συντελειται παρεα με αλλαγες προς το καλυτερο ,με μια ας ποθμε λειανση των γωνιων του εαυτου μας.οχι πολυ ευκολο.οχι πολυ συχνα. συμβαινει ομως.Και ναι,πολλοι καταφερνουν να ενηληκιωθουν.φιλια κοριτσι και αγαπα τους φιλους σου με τα ελαττωματα τους!! χρυσα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s