Ποια είμαι;

γράφει η Ιωάννα

Photo on 12-11-14 at 13.05Κάποιο πρωί σαν όλα τ’άλλα, καθώς επέστρεφα ένα πιάτο σε μια γειτόνισσα, σκέφτηκα πόσο αστεία θα πρέπει να μοιάζω με ένα τσουλούφι να πετάει πάνω στο κεφάλι μου. Πριν καιρό έκοψα τα μαλλιά μου κοντά, αλλά τελικά δεν κατάφερα να συμπαθήσω αυτό το κούρεμα. Εδώ και πολλά, πολλά χρόνια δεν αντέχω μαλλιά στο μέτωπό μου. Η δικαιολογία μου ήταν πάντα: με ενοχλούν όταν διαβάζω. Όταν λύνω ασκήσεις. Όταν ασχολούμαι με τις εξισώσεις μου. Όταν δουλεύω στον υπολογιστή.

Αλλά τώρα δε λύνω πια εξισώσεις. Παρατώντας την καριέρα μου, εξαφανίστηκαν και οι λόγοι για τους οποίους διατεινόμουν ότι δεν μπορώ να έχω περίτεχνα κουρέματα. Γιατί εξακολουθώ να δένω τα ατίθασα κοντά μαλλιά σε ένα τσουλούφι; Γιατί κρατώ το κούτελό μου, κυριολεκτικά, καθαρό; Και τελικά ποια είμαι, αν δεν είμαι η κοπέλα που λύνει εξισώσεις;

Για πάνω από μια δεκαετία ήμουν φοιτήτρια. Κατά τα τέσσερα πέμπτα της διάρκειας της ζωής μου ήμουν το άτομο που μαθαίνει. Από το Δημοτικό σχολείο, στο Γυμνάσιο, στο Λύκειο, στο Πανεπιστήμιο, στο διδακτορικό αλλά και ως ερευνήτρια, η κύρια ασχολία μου ήταν να μαθαίνω. Και όχι μόνο να συσσωρεύω γνώση, αλλά και να εξασκούμαι στο να χρησιμοποιώ τη γνώση, να τη στρέφω σε νέες κατευθύνσεις. Μάθαινα να σκέφτομαι, να κρίνω. Μάθαινα πώς να μαθαίνω. Αυτός ήταν ο ορισμός μου. Και τώρα; Τώρα πώς θα ορίσω τον εαυτό μου, όταν ο κύριος ορισμός που χρησιμοποιούσα για τόσα χρόνια έχει εκλείψει; Τι και ποια είμαι;

Όντας μαθήτρια και φοιτήτρια για δεκαετίες, έχω την αίσθηση ότι αυτό είναι το μόνο που ξέρω πλέον να κάνω. Δεν έχω ιδέα από επιχειρηματικές δραστηριότητες. Δεν ξέρω πώς να είμαι υπάλληλος κάποιου, πώς να είμαι συνεπής σε οτιδήποτε, εκτός από τα πράγματα τα οποία εγώ θέτω ως στόχους για τον εαυτό μου. Δεν ξέρω πώς είναι να κάνω κάτι που δεν το θεωρώ δημιουργικό. Με αυτήν την έννοια, είμαι πολύ, μα πολύ τυχερή!

Έχω σκεφτεί πολλές φορές μήπως θα ήταν καλή ιδέα να σπουδάσω κάτι καινούριο. Αλλά μήπως αυτό είναι ένας τρόπος να συνεχίσω απλώς να κάνω αυτό που ξέρω; Μήπως φοβάμαι να εξελιχθώ; Μήπως φοβάμαι να αλλάξω τον ορισμό του εαυτού μου; Και τελικά, καλά όλα αυτά μέχρι τώρα… Αλλά ήρθε η ώρα που ένα δεύτερο εισόδημα στο σπίτι είναι απαραίτητο. Πώς και τι θα κάνω για να υποστηρίξω οικονομικά την οικογένειά μου;

Η απάντησή μου είναι: δεν είμαι καθόλου σίγουρη. Θα κάνω μια προσπάθεια προς τον επαγγελματικό προγραμματισμό. Κατά έναν τρόπο, θα  μείνω λίγο-πολύ σε γνωστά χωράφια. Η ζωή χωρίς τη φυσική είναι δύσκολη, το συναισθηματικό πλήγμα ακόμα ισχυρό, αλλά το έχω κάνει πλέον σύστημα να επικεντρώνομαι μόνο στα θετικά. Ο χρόνος με τα παιδιά είναι πολύτιμος, και η οικογένεια – το ξέρω, ακούγεται μπανάλ – είναι πολύ σημαντικότερη από την καριέρα… Για μένα τουλάχιστον. Οι άλλοι ας κάνουν τις δικές τους επιλογές.

Αν ταυτίζεστε λιγάκι με την ιστορία μου, αν οι σκέψεις σας πηγαίνουν σε παρόμοια μονοπάτια, θα χαρώ να διαβάσω τα μηνύματά σας!

Advertisements

One thought on “Ποια είμαι;

  1. Σε νιώθω απιστευτα! Ευελπιστώ, οταν και τα δυο παιδια «ξετσουμίσουν» και πανε σχολειο, να βρουμε χρονο να ξαναβρουμε τον εαυτό μας. Μεχρι τοτε, διαλειμματα, εστω μερικες ώρες την βδομαδα, χωρίς παιδιά, to recharge our batteries, που λένε. Πολλά φιλιά! χχχχ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s