Είμαι φυσικός …

Πέρασαν δύο χρόνια από τότε που μοιράστηκα μαζί σας την απορία μου – ποια είμαι τελικά; Αν δεν είμαι «επισήμως» φυσικός – ασχολούμενη με την έρευνα – μπορώ να είμαι ένας ολόκληρος άνθρωπος, ευχαριστημένος από τη ζωή;

Η ερώτησή μου απαντήθηκε τελικά, και η απάντηση βρέθηκε μέσω μιας πορείας ζιγκ ζαγκ στον επαγγελματικό προσανατολισμό.

Αρχικά σκέφτηκα, πριν δυόμισι χρόνια, ότι το κενό στη δημιουργικότητα που μου δημιούργησε η «έξοδος» από τους ακαδημαϊούς χώρους, θα μπορούσε να καλυφτεί από το blogging. Kαι συγκεκριμένα το food blogging. Οι δύο μου μαγειρικές ιστοσελίδες έχουν μια κάποια επιτυχία, και φέρνουν μερικά ευρώ στο ταμείο, τα οποία σίγουρα θα πολλαπλασιάζονταν αν ασχολούμουν τακτικά και όχι μόνο περιστασιακά μαζί τους. Αλλά αυτό δεν μου αρκούσε. Έψαξα για κάτι πιο δημιουργικό, και, ας μην ξεχνάμε, πιο προσοδοφόρο.

Πέρυσι προς το τελος της χρονιάς, μου παρουσιάστηκε μια καινούρια ευκαιρία. Στην δεδομένη χρονική στιγμή, μετά από 2 χρόνια στο σπίτι και ενώ αναζητούσα απεγνωσμένα μια δημιουργική διέξοδο, η καινούρια αρχή στον χώρο του web development – όπου είχα την ευκαιρία να μάθω από την αρχή ένα καινούριο επάγγελμα – μου φάνηκε ό,τι καλύτερο, ό,τι θετικότερο, ιδιαίτερα  καθώς όλο το άγχος της ακαδημαϊκής ζωής, με τα διετή συμβόλαια μετά από τα οποία πρέπει να αλλάξεις πόλη και συνήθως και χώρα, με την διαρκή πίεση για δημοσιεύσεις και τον παλαβό ανταγωνισμό, είχε απλώς εξαφανιστεί.

Αλλά με το πέρασμα του καιρού η όλη αισιοδοξία μου, που με κόπο και πολλή συνέπεια καλλιεργούσα, προσάραξε στα βράχια της πραγματικότητας.

Η αιτία; Είμαι φυσικός.

Προσπάθησα να το ξεχάσω, να υποβαθμίσω τη σημασία που έχει για μένα ένα επάγγελμα που το σπούδασα, το αγάπησα, το δούλεψα. Μάταια! Και ένα μεσημέρι μου τηλεφώνησε μία ερευνήτρια της κλιματολογίας, ρωτώντας με αν θα ενδιαφερόμουν για μια part-time θέση σε κλιματολογικά μοντέλα …

Κι έτσι χωρίς πολλά πολλά παραιτήθηκα από την σταθερή δουλειά μου, για ένα συμβόλαιο μερικών μηνών σε ένα ινστιτούτο φυσικής ατμόσφαιρας, οι οποίοι μήνες, αν είμαστε τυχεροί, μπορεί να γίνουν χρόνια, και έπειτα έχει ο θεός … θα δούμε!

Και επανήλθα στους ακαδημαϊκούς χώρους. Σε προχωρημένη ηλικία, χωρίς δημοσιεύσεις στο αντικείμενο, και με τους περισσότερους συναδέλφους απλά να με προσπερνούν, γιατί δεν είμαι ακόμα καλά κατατοπισμένη στο αντικείμενο. Αλλά ως δια μαγείας η ανασφάλεια, το άγχος, η πίεση έχουν όλα εξαφανιστεί.

Οι συνθήκες δεν έχουν αλλάξει, αλλά άλλαξα εγώ: κατάλαβα επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια καταστροφικού άγχους, ότι τελικά για μένα δεν έχει σημασία το συμβόλαιο αορίστου χρόνου, η μόνιμη επαγγελματική αποκατάσταση, αν ποτέ θα βρω τελικά μια μόνιμη θέση, πού θα είναι αυτή η θέση, ή αν θα μείνω να ψάχνω για δουλειά στα 40 μου, μη έχοντας εργασιακή εμπειρία σε ένα επάγγελμα του εξωακαδημαϊκού χώρου. Σημασία έχει το τώρα, και ότι τώρα, σήμερα, μπορώ να είμαι ευχαριστημένη, με μια δουλειά που με ικανοποιεί πνευματικά, σε έναν χώρο που μου είναι οικείος και στον οποίο αισθάνομαι άνετα!

Σημασία έχει ότι για πρώτη φορά, μετά από αρκετά χρόνια, αισθάνομαι πάλι σαν ένα ολόκληρο άτομο. Γιατί είμαι και στα χαρτιά, και στο ασκούμενο επάγγελμα, φυσικός.

Advertisements

2 thoughts on “Είμαι φυσικός …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s